دیوان قطران

65. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7668 آغاز: سرخ گفت بشکفت وزو شد باغ و بستان با بها ×× خلد بگشاده است گویی سوی بستان بابها / بید را از باد بالش سرو را از آب کش ×× مرغ را از لاله بستر مرغ را از نم نما؛ انجام: از هجر تو چشم ابر باران ریزان ×× بر جان و دلم غم تو آتش نیران / هجر تو بلا نما و شور انگیز است ×× این هجر نه وصل روز رستاخیز است خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول، محرر مذهب؛ جلد: تیماج قرمز، 185گ، 14 سطر، اندازه: 15×21/5سم [ف: 26 - 166]