دیوان قدسی مشهدی

18. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1003/9 آغاز: زنده دلی بهر تماشای هند ×× رفت ز کشمیر به اقصای هند / راهزنی دید شده خرقه پوش ×× لب به جز از ذکر الهی خموش؛ انجام: تا نکند مرغ غلط راه باغ ×× هر طرف افروخته، گل صد چراغ مثنوی است از او. در داستان راهزنی که عبرت گرفته خرقه پوش شده است. راهزنی که بت‌پرستی را سینه شکافته، چون قلب او را بیرون کشیده، نقش بت را بر آن دیده بود. در 61 بیت؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: 1259ق، 2گ (92ر-93پ) [ف: 2-220]