دیوان قدسی مشهدی

6. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 467-3/87 آغاز: بسمله من آن نیم که کنم سرکشی زتیغ جفا ×× چو شمع زنده سرخویش دیده ام دریا / دمی که نگذرم پی کرشمه ساقی ×× نفس کند به دلم کار زره مینا؛ انجام: قدسی دل طاقت آفرین تو چه شد ×× مردی زفغان صوت حزین تو چه شد / رسوا کردی مرا میان مردم ×× ای دست شکسته آستین توچه شد خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 4 ربیع الاول 1049ق؛ تملک: عبدالوهاب بن میرزا محمد علی حسنی نوربخشی در 1150؛ جلد: تیماج مشکی، 191گ، 12 سطر، اندازه: 12×20/5سم [ف: 4 - 1924]