دیوان قدسی

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 722 آغاز: در مدح علی بن موسی الرضا، پس از بسمله ... تا کی دلم از کف ندهد صرفه غم را ×× یا رب قدری بیش کن این روزی کم را / دل را به خیال لب خضر آب کشیدم ×× تا عشق چشانید به من لذت سم را؛ انجام: شام گردون تو فریادم زنه گردون گذشت ×× صبح ان بوده است مشکل با تو بی من چون گذشت / ختم کن بر سخنش چون نفس ×× بر کفنم عشق نویسند و بس ... تم بالخير قصایدی است از شاعری با تخلص «قدسی»، در برخی از ابیات مدح حضرت امام علی بن موسی الرضا عليهما السلام ديده می‌شود؛ خط: نستعلیق، کا: عبدالکریم بن میرزا محمد حسین تفرشی، تا: 1 شعبان 1267ق، جا: کلی کس؛ مهر: عبدالصمد در ربیع الثانی 1230؛ کاغذ: سفید، جلد: تیماج زرد، 95گ، 17 سطر (10×15)، اندازه: 16×22سم [سنا: ف: 2 - 44]