دیوان فغانی شیرازی

27. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 677 آغاز: جای آنست که خون سرزند از چشم حسود ×× بس که پر شد دلش از کینه دیرینه ما؛ انجام: چشم من از نظاره آن زلف مشکبو ×× چون نافه تریست که خون میچکد ازو شامل: غزلیات و رباعیات؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: محتملاً قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ با سرلوح، مجدول؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: تیماج قرمز، 123گ، 12 سطر (5/5×11/5)، اندازه: 9/5×17سم [ف: 2 - 177]