دیوان فرید

2. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 1979 آغاز: ای قلم دردست تو چون در کف موسی عصا ×× وی کرم در طبع تو چون برلب عیسی دعا / این فزاید دوستان را گاه الفت زندگی ×× برهان نماید دشمنان را گاه وحشت اژدها؛ انجام: زنفسش باد زایل دردمندی ×× ملک کرده به پیشش مدح خوانی / فلک جسته زقدرش سرفرازی ×× به طبعش باد مایل شادمانی. منظومه ای است در مدایح یکی از شاهان که احتمالاً شاعر آن به «فرید» مشهور بوده است در یکی از اشعارش می‌گوید: «پیش از اینم فرید خواندندی ×× خاصه وعام از ره تقلید / شد کنون این لقب به من لایق ×× که بماندم به خدمت تو فرید»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول، مصحح؛ جلد: تیماج مشکی، 135گ، اندازه: 13×23سم [ف مخ: 2 - 941]