دیوان فروغی

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 10373/3 آغاز: ز سعی باد بهار روز فیض ابر مطیر ×× چمن ز سبزه و گل گشت خلخ و کشمیر؛ انجام: جمشید جام و کی کله و قیصر افسریم ×× زآنرو که پیر میکده را حلقه بر دریم کاتب در آغاز دیوان وی نوشته است که «حضرت شاهنشاه تخلص فروغی بایشان صادر کرده است» اما در غزلیات نسخه ما همه جا «حیرت» تخلص شده است: مانند این بیت: «حیرتا پیش کسی درد خود اظهار مکن ×× که بجز مار نباشد بجهان دردرسی»، بناء محتمل است که غزلیات این نسخه قبل از دادن لقب فروغی به شاعر سروده شده باشد؛ خط: نستعلیق و شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: نخودی، جلد: مقوایی، اندازه: 10×17سم [ف: 9 - 314]