دیوان فانی

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 586/4-طباطبائی آغاز: مرا امشب به سر آمد هوای کوی آن دلبر ×× ندانم چون توان دیدن جمال آن پری پیکر؛ و این دو بیت در آخر این غزل آمده است: ای پور غضنفر فر مدح تو کنم فاش ×× دست من و دامان تو ای زاده حیدر / زاییده دخت نبی و دختر احمد ×× در وصف جمال تو شدم الکن و احقر؛ ابیاتی نیز با ردیف یللی دارد و از آن جمله است: یار اگر مست است مستم یللی ×× ور بود هشیار هستم یللی / عاشقم بر آنچه می‌خواهد دلش ×× گر بت است او بت پرستم یللی چند غزل و قطعه و رباعی است از شاعری با تخلص فانی که باید از حدود قرن 13 باشد. از جمله اشعار ابیاتی است با عنوان «یا ثار الله و ابن ثاره» که مطلع آن این بیت است: «ای روی تو چون برگ گل و موی تو عنبر ×× آشفته شدم از رخ و موی تو سراسر»، و این دو بیت در آخر این غزل آمده است: «ای پور غضنفر فر مدح تو کنم فاش ×× دست من و دامان تو ای زاده حیدر / زاییده دخت نبی و دختر احمد ×× در وصف جمال تو شدم الکن و احقر؛ ابیاتی نیز با ردیف یللی دارد و از آن جمله است: یار اگر مست است مستم یللی ×× ور بود هشیار هستم یللی / عاشقم بر آنچه می‌خواهد دلش ×× گر بت است او بت پرستم یللی»؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: یحیی بن علی بن محمد حسنی علوی، تا: 1304ق؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج قرمز، 10گ (76پ-85پ)، 10 سطر، اندازه: 7×11سم [ف: 22 - 281]