دیوان عمق بخارائی

4. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 131/3 آغاز: خیز ای بت بهشتی و آن جام می‌بیار ×× کاردی بهشت کرد جهانرا بهشت وار؛ انجام: خداوندم همی خواندی چه افتاد ×× که اکنون بنده نپسندیم چاکر از ص 154 تا وسط صفحه 160 منتخبی است از اشعار عمق بخارائی و در ص 159 چنین آمده: «در تذکره عوفی این قصیده [به مطلع: نسیم زلف آن سیمین صنوبر مرا بر کرده دوش از خوابگه سر] باسم ابو علاء بن عطار بن یعقوب کاتب که از اعمال سلطان ابراهیم غزنوی نوشته بود»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی فستقی، جلد: تیماج قرمز، 8ص (153-160)، 20 سطر (8×20)، اندازه: 16/5×28سم [ف: 1 - 122]