دیوان عماد فقیه کرمانی

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1030 آغاز: ای هردم از عطای تو کام دگر مرا ×× وز شکر نعت تو دهن پرشکر مرا غزلیات و مخمسات و مسدس‌ها و رباعیات و لغز و معمیات و یک مثنوی (24 بیت)؛ بی‌کا، تا: اواخر قرن 8؛ بسیار شبیه به خط خود شاعر است و به احتمال قوی نسخه به خط عماد باشد، در آغاز صفحه نخستین به خط ثلث با طلا نوشته شده: «کتاب الغزلیات - فی التوحید» و پس از توحید و نعمت به نگارش غزلیات و دیگر اقسام شعر بدون نظم و ترتیب پرداخته و در حدود 6500 بیت می‌باشد؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، 213گ، 15 سطر، اندازه: 15×23سم [ف: 3 - 276]