دیوان عرفی شیرازی

70. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1768/1 آغاز: برابر؛ انجام: فشاندم نوشتم چه بیهوده گفتم ×× که آنان کدام و کیانند اینان دیوان قصیده‌های اوست بی ترتیب الفبایی و چند قطعه در «کلیات». سپس «ترجیع‌بند» او با ترجیع «چون دست نمی‌دهد وصالت ×× دست من و دامن خیالت» (گ 137پ-232ر)، پس از «مجمع الابکار» و «ساقینامه» و «خسرو و شیرین» می‌رسد به غزل‌ها به ترتیب الفبایی؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: ربیع الثانی 1058ق؛ با سرلوح رنگی، آغاز: «ای نه ملک ز خرمن صنع تو دانه ای ...» (گ 148پ-261ر) و در پایان رباعی‌ها (گ 261-270ر) آغاز: «رفتم به جنان تا نگرم برگ هوس»؛ اهدایی: خاندان شیخ الاسلامی بهبهانی [ف: 3 - 143]