دیوان عرفی شیرازی

30. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1026 شامل: 1. دیباجه عبدالباقی نهاوندی (300 بیت)، 2. قصاید (حدود 3300 بیت)، 3. غزلیات مرتبه بحروف تهجی (حدود 5500 بیت و از آخر آن افتاده دارد)، 4. مقطعات (فقط یک برگ که 32 بیت است از این بخش در نسخه می‌باشد و پیش و پس آن افتاده است)، 5. لغز (برگ‌های پیش از این برگ از این بخش نیز افتاده و 22 بجاست)، 6. ترکیب‌بند (حدود 240 بیت)، 7. ابیات متفرقه (حدود 610 بیت)، 8. مثنوی (12 بیت)، 9. ساقی نامه (190 بیت)، 10. مجمع الابکار که برابر مخزن الاسرار نظامی ساخته (1400 بیت)، 11. خسرو شیرین (حدود 440 بیت)، 12. رباعیات (شامل 190 رباعی یا 380 بیت) و تمام ابیات نسخه موافق شماره بالا 12254 بیت می‌گردد و بنابر تصریح عبدالباقی دیباجه‌نویس که ابیات این نسخه را 14000 نوشته 1746 بیت از آن افتاده؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: ظاهراً در نیمه اول قرن 11؛ افتادگی: وسط؛ این نسخه از نسخ کامله دیوان عرفی است برگ‌هایی از آن افتاده، دارای شش سرلوح زیبا؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: تیماج، 410گ، 17 سطر، اندازه: 14×24/5سم [ف: 3 - 270]