دیوان عرب

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/113 آغاز: تو صفات ذات خدائی یا علی گر از این صفات ابا کنی ×× که صفات عین ذات بود کی ابا ز ذات خدا کنی / تو چنانچه هستی و بوده ای ز رخ ار چه کشف خطا کنی ×× چه شود بچهره زرد من نظری برای خدا کنی / که اگر کنی همه درد من بیکی نظاره دوا کنی؛ انجام: عرب اینقدر تو مکن فغان تو که با ... (؟) شدکان رخان ×× بمدیح علی بشد انس و جان بسرای مدحت رایگان / که بخواندت سوی آستان ... (؟) این و آن ×× تو که جامی از درش این زمان روی از ملامت دیگران / قدمی نرفته ز کوی آن، نظر از چه سوی قفا کنی تضمین شعری است از «عرب» نام شاعری. معلوم نشد کدام یک از «عرب» تخلص‌های موجود در فرهنگ سخنوران منظور است. اصل شعر تضمین شده غزل بسیار معروفی از هاتف اصفهانی است که در نسخه ما به نام «جامی» و با تخلص وی ثبت شده؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 2ص (505-506)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 350]