دیوان عراقی

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8167/5 آغاز: للشيخ الفاضل فخر الدولة و الدين عراقی طاب الله ثراه: زهی جمال تو رشک بتان یغمایی ×× وصال تو هوس عاشقان شیدایی / عروس حسن تو را هیچ در نمی یابد ×× بگاه جلوه مگر دیده تماشایی؛ انجام: بچهر مهری و مهری بذوق می‌ورزی ×× خوشا که چون تو نگارین و مهربان دارند / اگر کسی بشکایت بود ز دلبر خویش ×× ز تو عراقی و دل، شکر بی کران دارند سی و چهار غزل از عراقی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه نخست قرن 9؛ جلد: مقوایی با روکش پارچه، 7گ (15پ- 21ر)، اندازه: 14×21/3سم [ف: 27/1 - 300]