دیوان عاشق اصفهانی

37. قم؛ مرکز مطالعات؛ شماره نسخه: 274 آغاز: آغاز قصاید: برابر1؛ آغاز غزلیات: برابر2؛ آغاز مخمس: ای روی تو محراب و رخت قبله حاجات ×× بنشین که دمی دست بر آرم به مناجات / شاید که تو را رحم دهد رب سموات ×× یا صبر بآن کس که بود واله و شیدات / نی نی غلطم صبر من از روی تو هیهات؛ آغاز رباعیات: درراه وفا که بود دل رهبر ما ×× مردیم و نگشت بخت ما یاور ما / شد خاک به پای تو سنت پیکر ما ×× دیگر زغمت تا چه رود برسر ما؛ انجام: انجام رباعیات و انجام دیوان: ار دل برد از روی نگاریت غمی ×× آن بس بود از حاصل هر بیش و کمی / حقا که بود مرا ملک جمی ×× بفروشم و در عوض ستانم صنمی خط: نستعلیق زیبا، بی‌کا، تا: 4 محرم 1223ق؛ مجدول، با سرلوح مزدوج مذهب و لاجوردی؛ مهر: «دکتر ابو الحسن»، «الله محمد علی» (بیضی)؛ تملک: خانم بی بی تمیز به خط محمد التفرشی؛ جلد: تیماج سرخ مذهب، 317گ، 17 سطر، اندازه: 13×21سم [ف: 1 - 244]