دیوان عاشق

6. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2832 آغاز: زهی مثالی که چون جمالت ×× زمانه نقشی نبسته زیبا بخنده شیرین ببذله شکر ×× بغمزه لیلی بعشوه سلمی؛ انجام: گل پریشان نیست غنچه تنگ دل در بوستان ×× بلبل خوش نغمه یکدم میسرودی کاشکی / ماه که بیمهرش که از وی هست استغنا گذشت ×× ناله ای با ناله عاشق می‌شنودی کاشکی از عاشق و غزلها است به ترتیب تهجی قافیه (الذریعه 673/9) تخلص شاعر در پایان شعر غزل‌ها است؛ خط: نستعلیق، کا: علی اکبر بن محمد ربیع آشتیانی قمی، تا: شنبه 14 محرم 1250ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، 290گ، 12 سطر (6/5×12/5)، اندازه: 12×19/5سم [ف: 10 - 1674]