دیوان ظهیر فاریابی

41. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1246 آغاز: (دیباچه): سپاس بی نهایت و آفرین بی پایان مر قادری را ... (متن): چو زهره وقت صبوح از افق بسازد جنگ - زمانه سپر کند ناله مرا آهنگ، آغاز رباعیها: ای خیل ستارگان سپاه و حشمت؛ انجام: دل گفت قلم تراش برگیر و بکن - گفتم آری کندن جان، کار من است. نخست دیباچه‌ای ست به نثر، که پس از مرگ نگارنده نگاشته شده، و گردآورنده آن را پیشکش مجدالدوله و الدین اختیار الملک و السلاطین الصدر؛ خط: نستعلیق ریز و خوش، بی‌کا، تا: قرن 10-11؛ با دو سرلوح، مجدول؛ کاغذ: صورتی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 79گ، 18 سطر (7×15)، اندازه: 12×41سم [ف: 3- 143]