دیوان طغرل

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8172/57 آغاز: تا کلک صنع چشم تو سرمشق ناز کرد ×× همچون تذرو ناز تو در چشم باز کرد؛ انجام: صراف عشق نقد دل طغرل مرا ×× روز ازل ببوطه محنت گراز کرد احتمالاً از اوست. غزلی با عنوان و تخلص «طغرل» که شاید طغرل بخارایی مذکور در فرهنگ سخنوران باشد؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 13؛ خط ماوراء النهری، مجدول، رکابه‌دار؛ کاغذ: بسیار نازک کدر، جلد: مقوایی با روکش تیماج، 1ص (106ر)، اندازه: 12/9×19/8سم [ف: 27/1 - 415]