دیوان طالب آملی

21. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5393 آغاز: دلا به جام غمی کن امیدوار مرا ×× که خوش گرفته در آغوش خود خمار مرا؛ انجام: دلا به جام غمی کن امیدوار مرا ×× که خوش گرفته در آغوش خود خمار مرا غزلیات و رباعیات و قصاید در ستایش میرزا قاضی ترخان با «قضا و قدر» او در میانه در 172 بیت: آغاز: «شنیدم روزی از طرز آشنایی ×× عروس نکته را برقع گشایی»، انجام: «چو طالب تا بکی هامون نوردی ×× یکی باز آی زین بیهوده گردی»؛ خط: نستعلیق، کا: حسین بن رستم دریاباری، تا: 1069ق؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: ترمه علفی، جلد: رویه میشن قهوه‌ای، 129گ، 17 سطر، اندازه: 14/4×24سم [ف: 2 - 310]