دیوان الصرصری

2. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 2275 آغاز: قال الشيخ الاديب يحيى الصرصرى رحمة الله عليه هذه القصيده في كل بيت من ابياتها تذكر حروف التهجی جميعا و يمدح رسول الله صلى الله عليه و آله الطيبين الطاهرين و سلم . ذوى غصن خطاء انشرك في بعث احمد ×× رسول الرضى الاحظى اجتباه فقل زدنی؛ انجام: و من سره انى لعشر نظمت ما تضم حروف الخط جمعا بيتها. تمت القصيده الشريفه بحمد الله تعالی و منه (کلمات در این موضع محو شده است.) في العشر الاخر من شهر صفر ختم بالفووض و انظفر فى سنة خمس و خمسین و ثمانمائه. قصیده‌ای است از شیخ ادیب یحیی الصرصری در مدیح و مناقب حضرت رسول اکرم (ص) که در هر بیتی از ابیات آن کلیه حروف تهجی را بخدمت گرفته است؛ خط: نسخ عالی، بی‌کا، تا: 855ق، نام راقم عمدا محو شده (خط عبدالله طباخ تشخیص داده شده است)؛ مجدول، با یک سرلوح مذهب مرصع، یادداشتی از طاهر کاشانی در 1274؛ مهر: «هو المالك انتقل الى و انا العبد الحقير محمد مهدی ابن محمد نصیر عفا عنهما. سجع مهر میرزا مهدیخان نادری 1153»؛ کاغذ: بغدادی نخودی، جلد: مقوای روکش چرم بغدادی مشکی، 10ص، 8 سطر، اندازه: 11/5×19سم [ف: 4 - 993]