دیوان صدقی

تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 718/6 آغاز: آغاز غزلیات صدقی: شو مروج در طریق نعمة الله ولی ×× از مظفر ناصر حق شاه دین صدق علی؛ این فرد را در روز عید اضحی بعد از نماز صبح یکی از اهل طریق را حالی و یا مراقبه ای روی داده بد و در آن عالم مولی الموالی علی (ع) این فرد را فرموده بود: تا به راه عشق حق ما بی سرو بی پا شدیم ×× لاشدیم از هستی خود لاجرم الا شدیم؛ انجام: در رخ نور علی منظور دل ×× عین لام و یا بود هر روز و شب نام وی ظاهراً محمد صادق است و در پایان مجموعه شماره 142 نوربخش، بخشی از غزلیات او دیده می‌شود؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فرنگی زرد و آبی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 3ص (175-177)، 21 سطر، اندازه: 12×20سم [نشریه: 13 - 96]