دیوان صدر

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13482 آغاز: دیباچه: زینت دیباچه سخن حمد و سپاس قادر ذی من است جلت عظمته که ریاض معانی را به آب بیان پرورده و منطق فصیح را ممیز حقیقت انسان کرده؛ قصاید و دیوان: صد حمداله واحد و سر و حکم را ×× کاورد مصور صور ملک عدم را / در حمد محال آمده حصر کرم او ×× در اصل وله آورد اوهام امم را؛ مقطعات: ای از ازل ثنای تو سرمایه نعم ×× وی تا ابد عطای تو پیرایه بقا / از پرتو جمال تو یک ذره آفتاب ×× وز ملک لایزال تو یک بقعه ماسوا؛ غزلیات: ای محضر حسنت را عنوان ازل طغرا ×× وی دفتر عشقت را دیوان ابد انشا / دیوانه عشق تو عاقل ز همه عالم ×× سرگشته شوق تو فارغ ز همه دنیا؛ انجام: دیوان: چو مجنون راه صحرا برگرفتم ×× رخ لیلی چو شد اندر عماری / اگر روی تو افتد دیده صدر ×× به امیدی رسد امیدواری خط: نستعلیق، کاتب=مؤلف، تا: 1259ق؛ محشی، در برگ «1پ» یادداشتی که در آن اظهار شده نسخه حاضر اولین نسخه‌ای است که شاعر از اشعارش پاکنویس کرده؛ جلد: مقوایی با روکش پارچه‌ای، 186گ، 19 سطر، اندازه: 18×28/5سم [ف: 36 - 441]