دیوان صائب تبریزی

107. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1163-7/63 آغاز: یا رب از دل مشرق نور هدایت کن مرا ×× از فروغ عشق خورشید قیامت کن مرا / تا یکی کرد خجالت زنده در خاکم کند ×× شست روی چون گوهر از باران رحمت کن؛ انجام: ین مجنونی عاقل ایلمک ممکن دکل ناصح ×× سوز ایلمن مشکناب اولن قانی قان ایلمک اولمز / خطا دن کیچدی حیران قانینی مشک ابلدی صائب ×× دیمه عصیانی طاعت کفری ایمان ایلمک اولمز خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ با سرلوح مذهب، مجدول مذهب؛ در آغاز نسخه یک شعر حماسی آورده شده است که شاید از اشعار صادقی افشار باشد؛ جلد: تیماج سبز، 198گ، 20 سطر، اندازه: 13/5×23/5سم [ف: 4 - 1900]