دیوان صائب تبریزی

63. دامغان؛ صادقیه؛ شماره نسخه: 235 آغاز: جا دارد اگر زین غزل تازه نویسند ×× صائب بلب یار عزیزان صله ما؛ انجام: کنند بر دهنش راز گوهر شهوار ×× دهان هر که بجا چون صدف گشاده شود. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ از موقوفات «شیخ محمدرضا خدایی»؛ 144گ، 17 سطر، اندازه: 15/5×23/5سم [ف مخ: - 88]