دیوان صائب تبریزی

45. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2810 آغاز: حسرت اوقات غفلت چون ز دل بیرون رود ×× داغ فرزندست فوت وقت از دل چون رود؛ انجام: چون باد صبحگاهی منشین ز پای صایب ×× شاید دو برگ سبزی زان بوستان بیابی منتخب است؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: محتملاً 1087ق؛ با سرلوح مذهب، مجدول؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی، رویه کاغذی، 292گ، 17 سطر (5×12)، اندازه: 9×16سم [ف: 6-429]