دیوان صائب تبریزی

30. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13187 آغاز: ای ز مژگان تو در چشم گلستان خارها ×× گل ز سودای رخت افتاده در بازارها؛ انجام: بیاد عالم بالا ز دل گاهی بکش آهی ×× ز زندان تن خاکی اگر بیرون نمی آیی شامل: الف: غزلیات، آغاز: «اگر نه مد بسم الله بودی تاج عنوان‌ها ×× نگشتی تا قیامت نو خط شیرازه دیوان ها»، ب: متفرقات، آغاز: «ای خار و خیس بحر ثنای تو سخن‌ها ×× گنجینه گوهر ز مدیح تو دهن‌ها»، ج: مطالع، آغاز: «نیست سوی حق بجز تسلیم راهی بنده را ×× جستجوی این گهر گم میکند جوینده را»، انجام مطالع و نسخه: «در نظر هر که داد عشق تواش سروری ×× ملک سلیمان بود حلقه انگشتری»، د: در حواشی نسخه حاضر غزلیاتی به خط خود صائب اضافه شده، نمونه آن غزلی است که در صفحه 630 نسخه نوشته، بدین عبارت: «من که از شرم گدازم چو خیال تو کنم ×× چه خیالست تمنای وصال تو کنم / چون برخسار تو بی پرده توانم دیدن ×× من که می‌سوزم اگر یاد جمال تو کنم»؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ با سرلوح مزدوج مذهب مرصع، مجدول مذهب، مصحح، مقابله شده، با علامت بلاغ؛ جلد: تیماج مشکی، 963گ، اندازه: 16×26سم [ف: 36 - 272]