دیوان صائب تبریزی

18. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7848 آغاز: زهی بغمزه جانسوز برق مذهبها ×× بخنده شکرین نوبهار مشربها / به جستجوی تو چندان گسسته دویدم ×× که گشت صفحه مسطر کشیده دامن صحرا؛ انجام: ز مستی دیگران را می‌کنی تکلیف می‌نوشی ×× به عیب دیگران خواهی که عیب خویش را پوشی / در نظر هر که داد عشق تواش سروری ×× ملک سلیمان بود حلقه انگشتری نسخه حاضر غزلیاتی در حواشی اضافه دارد به خط خود صائب، این غزلیات در هیچ یک از کلیات چاپ شده صائب موجود نیست. یک غزل از این غزلیات برای نمونه نقل می‌شود: «در چنین کس ما نمی‌یابیم انوار صلاح ×× ریش و دستاری بجا مانده است ز آثار صلاح / ای بسا میت که خواهد بی کفن رفتن به خاک ×× گر چنین خواهد بزرگی یافت دستار صلاح / جبهه پرهیزکاران نامه واکرده است ×× اهل کردارند مستغنی ز گفتار صلاح / مهر بر لب زن ز اظهار صلاحیت که نیست ×× شاهدی بر فسق گویاتر ز اظهار صلاح / سعی کن چون عارفان در پاکی باطن که هست ×× پاکی ظاهر متاعی جهد بازار صلاح / صائب آن جمعی که آگاهند ز آفات ریا ×× از نظر پوشیده می‌دارند آثار صلاح»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ مجدول مذهب؛ محشی به خط شاعر؛ مقداری از غزلیات به خط شاعر در حاشیه هنگام صحافی برش خورده؛ جلد: روغنی قرمز مرصع، 384گ، 16 سطر، اندازه: 14×22/5سم [ف: 26 - 329]