دیوان صائب تبریزی

4. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 3666 آغاز: بسمله. نیست سوی حق بجز تسلیم راهی بنده را ×× جستجوی این گهر میکند جوینده را؛ انجام: پستی نطق میشود معلوم ×× چون برآئی ببام خاموشی. محمد علی صائب منتخب دیوان صائب، غزلیات؛ خط: نستعلیق زیبا، کاتب = مؤلف، تا: جمعه غره ذیقعده 1081ق؛ ظاهراً اولین مالک کتاب بعد از خود صائب نویسنده یادداشت آتی «منتخب دیوان میرزا صائب که بخط خودش تحریر نموده است از الطاف و عنایات خدای ذوالجلال از متملکات حقیر پر تقصیر معدود گردید» می‌باشد که ذیل یادداشت را با مهر «حسبی الله و نعم الوکیل عبده عمر» ممهور نموده و بعد در سال 1142ق به دست محمد رضا نام پسر محمد علی رسیده، این یادداشت را پاک کرده‌اند و فقط عبارت «... ولد مرحمت و غفران پناه محمد علی» و مهر «خدا از نو تجلی محمد رضا» از این یادداشت باقی مانده، یادداشت: «هو مسوده: آئینه را بخلوت خود راه داده ای ×× ما را بدست کشمکش آه داده ای -محمد معصوم 1107»؛ مهر: «سلیمان»، «نعم المولی و نعم النصیر 1171»، «صل علی محمد و آل محمد»، «عبده الراجی حاجی آقا»؛ کاغذ: ترمه، جلد: چرمی، 322گ، 15سطر، اندازه: 12/5×19سم [ف: 2 - 595]