دیوان شیخ بهائی

7. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 556/3 آغاز: قصیده اول: ما للحمامة بین الیال و الضال ×× تطیر طلق المحیا فارغ البال؛ قصیده دوم: سری البرق من نجد فهیج تذکاری ×× عهودا بخروی و العقیق و ذی قار؛ انجام: قصیده اول: صلی علی زینة الایام خالقنا ×× ما عاد فی برکات شهر شوال؛ قصیده دوم: الیک البهائی الحقیر یزفها ×× کفایته ماسر القدر معطار / اذا ازددت زادت قبولا کانها ×× احادیث نجد لاتمل بتکرار قصيدة فی مدح النبی، دو قصیده است یکی به «لام» و دیگری به «را»؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فستقی، جلد: میشن قرمز، 5ص (158-162)، 14 سطر، اندازه: 14/5×20/5سم [ف: 5 - 79]