دیوان شهاب ترشیزی

5. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 4681 آغاز: ستایش مر آن را که چرخ بلند ×× با نجم بیار است بی چون و چند؛ انجام: این وقفنامه است که کردی زمن طلب ×× ای رفته در فلان فلانت فلان وقف خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ نسخه ما شامل چهار هزار و پانصد بیت است از قصیده و غزل و قطعه و رباعی با دو مثنوی یکی ملحدنامه به بحر شاهنامه در هجو مصطفی قلی خان حاکم ترشیز و دیگر قصه حاجی رحیم به بحر مثنوی مولانا که آن نیز در هجوست. قطعه ذیل که در اواخر نسخه آستان قدس شماره «4681» مسطورست فهرستی است از مثنویات شهاب ترشیزی: «مثنویاتی که من آورده‌ام در سلک نظم ×× هم به ترتیب اینچنین دفتر به دفتر گفته‌ام / اولین بهرامنامه است آنکه در مبدای فکر ×× پیشتر از جملگی اشعار دیگر گفته‌ام / بعد ازان یوسف زلیخا کز طریق اختصار ×× در سه ماه بر توالی بلکه کمتر گفته‌ام / از پس آن خسرو و شیرین که در بحر خفیف ×× بر طریق داستان هفت پیکر گفته‌ام / بعد از ان عقد گهر در سلک نظم آورده‌ام ×× و اندران مدخل سخن از چرخ و اختر گفته‌ام / بعد از ان [ ... ؟] از شاهان زند ×× هم بامر آن ملوک ملک پرور گفته ام / در دگر دفتر بیانی شاعر نامدار (کذا) ×× هم بران ایام (کذا) بر تقلید آذر گفته ام / قصه حاجی رحیم و نقل ملحد نامه را ×× گر به بینی در هجا از جمله بهتر گفته‌ام» و در نسخه ما فقط دو مثنوی مذکور در بیت آخر وجود دارد؛ واقف: حاج قائم مقام؛ کاغذ: سفید فرنگی، جلد: چرمی ارغوانی، 230گ، 10-12 سطر (14/5×9)، اندازه: 22/7×15/7سم [ف: 7 - 436]