دیوان شریف تبریزی

« ای نخل تمنا قد رعنای تو ما را × از پای درافکند تمنای تو ما را / چون چاک نسازیم گریبان که چو لاله × بر خاک نشاند آتش سودای تو ما را / خشم تو ببین تا به چه حدست که از دور × حد نیست نظر بر رخ زیبای تو ما را »