دیوان شانی تکلو

15. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13826/3 آغاز: سبکروی که چو گام خرام بردارد ×× نسیم را نگذارد که گام بردارد / بود مسافت کونین و سعت قدمش ×× بعزم توبه چه گامی ز گام بردارد؛ انجام: آنرا که بود درد شتابد پی درمان ×× و آنرا که بود داد بر دادگر آید / هم درد بدل دارم و هم داد ز دوران ×× وین هر دو ... ز دست که برآید قصاید و غزلیات شاعر است به صورت نامرتب در آن قصایدی در مدح این اشخاص موجوداست: میرزا ابوالطالب، خلیل ابراهیم، قاضی خان، طالب خان، شاه عباس صفوی، امام رضا (ع)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ جلد: تیماج، 51گ (68پ-118) [ف: 37 - 378]