دیوان شاعر جهانی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7165 آغاز: دور خط هم عقده از کار عاشق وانکرد ×× تیره بختانرا چه سود از سایه بال هما / گفت ضعف دست و پا در روشنان تأثیر کرد ×× آه دل چون جاده هرگز بر نمیخیزد زجا / از جنون شاعر ز بس فیض گشایش دیده ایم ×× بهر ما چاک گریبانست صبح دلگشا؛ انجام: نگه ز شعله رخسار یار میسوزد ×× چو آن فتیله که کس از چراغ افروزد / چه دور خواجه زردار خودنما امروز ×× بر وی کیسه چو ماهی اگر درم دوزد / مخواه کرمی از افسرده خاطران «شاعر» ×× که دست ز آتش رنگ حنا نمیسوزد خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ با حواشی به خط شاعر؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 292گ، 15 سطر، اندازه: 17×27سم [ف: 25 - 172]