دیوان شاپور تهرانی

8. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4483 و 5226-ف آغاز: ز خط زایل نگردد جانفزایی لعل جانان را ×× ز خاصیت بیندازد غباری آب حیوان را / چه مذهب دارد آن ظالم چه ملت دارد آن کافر ×× که چشمش می کند غارت دل گبر و مسلمان را / نظر بر زخم من شاپور هر کس کرده می گوید ×× که زهر آلوده پیکان گشت خون آلوده مژگان را؛ انجام: رفتیم بکوی دوست چون مدهوشی ×× سودیم بدیوار سرایش دوشی / ما را [سگ او نگرد] استقبالی ×× نگشاد دری بروی ما آغوشی خط: نستعلیق، کا: محمد باقر، تا: شنبه 23 صفر 1046ق؛ با دو سرلوح زر و سرخ، مجدول؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: روغنی، 150گ، 14 سطر (7×12)، اندازه: 11×18سم [ف: 13-3431] و [فیلمها ف: 3 - 144]