دیوان سیف اسفرنگ

4. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 572/1 آغاز: بسمله. شب چو بردارد حجاب از هودج اسرار من ×× خفته گیرد صبح را چشم دل بیدار من / در شب تاریک حیرت کاروان صبح را ×× صد شباهنگ است در یک آه آتش بار من؛ انجام: از چشم زن و مرد بوقت نگرستن ×× آبستن مردم شود هیچ نزاید. تمام شد دیوان افصح المتقدمین و املح المتاخرین مولانا سیف الدین اسپرنکنی طاب الله ثراه و جعل الجنة مثواه در تاریخ سنه ست و ستین و ثمانمائه مشقه العبد الفقیر الحقیر الی الله الربانی عبده کمال ثانی احسن الله عواقبه. الخط یبقی زمانا فی الکتاب ×× و صاحب الخط ترابا فی التراب شامل قصاید، مقطعات، رباعیات و دو قطعه به نام چیستان؛ خط: نستعلیق خفی، کا: کمال ثانی، تا: 866ق؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوای روکش تیماج مشکی مذهب، اندازه: 21/9×33سم [ف: 4 - 1072]