دیوان سودای دهلوی

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 287-2/107 آغاز: بسمله. مقدور هندن اوسکی تجلی کی بیانکا ×× چون شمع سراپا هوا کر حرف زبانکا؛ انجام: آب نی تو گیاهی پراوسی دهکهو نادان ×× پلیمین نه اور اتا ده اگر بال وپرآوری غزلیات شاعری اردو زبان است که از حرف الف تا یا غزل‌هایی به زبان اردو سروده است در نسخه به عنوان دیوان سودا معرفی شده است و تخلص به‌کاربرده در ابیات آخر غزل‌ها «سودا» می‌باشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 20 جمادی الثانی 1193ق؛ جلد: مقوا آبی، 42گ، 13 و 15 سطر، اندازه: 14/5×21/5سم [ف: 4 - 1891]