دیوان سلمان ساوجی

74. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 4668 آغاز: بر سرای کهنه دلگیر دنیا دل منه ×× رخت جان بردار و بار دل درین منزل منه؛ انجام: باد پایان سخن را تو سواری سلمان ×× آفرین بر سخنت باد که خوش میرانی مراثی و قصاید و مقطعات و غزلیات؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 13، واقف: حاج قائم مقام؛ کاغذ: سفید فرنگی، جلد: تیماج ماشی، 146گ، 15سطر (7×13/5)، اندازه: 12×20سم [ف: 7 - 425]