دیوان سلمان ساوجی

28. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8167/10 آغاز: لا ملح الکلام خواجه جمال الدین سلمان ساوجی علیه الرحمة اگر حسن تو بگشاید نقاب از چهره دعوی را ×× بگل رضوان برانداید در فردوس اعلی را؛ انجام: دادی دل غارت زدگانرا بکرم باز ×× تنها دل مسکین مرا باز گرفتی / درد دل سلمان ز هوس راه هوایست ×× ای سوخته دل راه هوا باز گرفتی غزلیات اوست. از سلمان در این بخش چهل و شش غزل آمده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه نخست قرن 9؛ جلد: مقوایی با روکش پارچه، 9گ (52پ-60ر)، اندازه: 14×21/3سم [ف: 27/1 - 302]