دیوان سلطانی کرمانشاهی

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/15 یک غزل مفاخره آمیز (که در پاسخ ادیب الممالک فراهانی ساخته شده)، یک ماده تاریخ در قالب مثنوی و دو قطعه هجوی از وی هست با عنوان «من کلام مرحوم حسین قلی خان سلطانی». غزل وی به این مطلع است: «سالار منم سخنوران را ×× چون ختم رسل پیمبران را»، یک ماده تاریخ هم درباره تاریخ فوت «کریم خان» نامی است که در نیم ذی قعده روز جمعه» درگذشته است و ماده تاریخ فوتش چنین است: «ای که تاریخ فوت او خواهی ×× بشنو این شعر من گر آگاهی»؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه ای، 144ص (35-36، 302-443)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 322]