دیوان سلطان

1. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1295 آغاز: بسمله، بر رأی صوابنمای حقیقت آرای سخن سنجان و فصاحت کیش؛ انجام: طاقت بار جفای تو ندارد سلطان ×× از غم عشق تو پشت فلک ایماه خم است. نامه اسماعیل هنر در مقدمه این نسخه مندرج است. اما خود این دیوان حاوی غزلیات و قطعات و رباعیات سلطان که بدون رعایت ترتیب حروف تهجی آخر قوافی درج شده‌اند؛ خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1293ق، جا: تهران؛ افتادگی: انجام؛ دارای فهرست و مقدمه؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سیاه، 129گ، 21 سطر (8/5×17)، اندازه: 16×25سم [ف: 3 - 358]