دیوان سعد بخاری

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 225/2 آغاز: بغیر ناله ز کس همدمی نمی بینم ×× بغیر غم ز کسی محرمی نمی بینم / تا آنجا که: رسد بسعد از این باده عاقبت قسمی ×× که پیر میکده جز قاسمی نمی بینم؛ انجام: گهت مینشاند بعرش مراد ×× گهت زیر پالان نکبت کشد همه این دیوان 61 غزل است که 360 بیت دارد. سعدالدین هروی (م849) و چند تن دیگر از شاعران به سعد نامبردارند ولی نسخه دیوان (جای گفتگو) شعر سعد بخاری را دربر دارد و دیوان وی می‌باشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج مشکی، 14 سطر (6×12/5)، اندازه: 11×18سم [ف: 2-241]