دیوان سپهر

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 8824-59/44 آغاز: بسمله، ای همه جا جات نیست همه جاجا ×× جانه ترا جا بجا است بر همه ملجاء / جویم اگر جایی است بهر تو بی خود ×× گویم اگر جانداری آنهم بیجا قطعات و غزلیاتی است که شاعر در موقعیت‌های متعدد سروده است. او زاده شهر استرآباد و ساکن گرگان بوده و در عهد رضاخان پهلوی زندگی کرده و تخلصش در اشعار «سپهر» است، او در قطعه‌ای که در سال 1311ش سروده بخشی از شرح حال خودش را بیان کرده است. فهرست عنوان برخی از اشعار شاعر چنین است: فی التاريخ الفوت المرحوم الابوی، برای امام زاده عبدالله گفته شد در 1327ق، غدیریه، در امامزاده صالح شاه عبدالعظیم گفته شد، در باغ شمیران گفته‌ام، در کلاس درس، در تعقیب غزل عارف، در تهران در موقع ابتلای به سوزک گفته شده 1334ق، اقتدا به شعر نسیم شمال، المسمطات فی الزمان العرب العمومی، در بارفروش سال 1300ق گفته شد، ماده تاریخ عروسی آقا سید جلال الدین خان رئیس عدلیه استرآباد، در مسابقه نامه کانون شعرا، اشعار سیاده خانم نورا ءفع معین زاده، در تیرماه سال 1313 که آقای حکمت کفیل وزارت معارف به گرگان آمده بود گفته شده که در آن سال اجازه هنرستان شاپور صادر شده است و بندر شاه آن زمان ایجاد شده بود، شاعر به فارسی شعر می‌سراید و لی به زبان‌های عرب و انگلیسی نیز تسلط دارد و در برخی موارد در اشعارش از آنها استفاده می‌کند؛ خط: تحریری، کاتب: مؤلف، تا: 1300-1330ق؛ در بخش دوم نسخه، شاعر مطالبی متفرقه شامل آدرس دوستانش، برخی مطالب مذهبی، اسامی برخی کتاب‌ها، برخی مطالب کلامی و فلسفی و معنی برخی واژه‌های انگلیسی را نوشته؛ دفتر صد برگی معمولی، اندازه: 17×21سم [ف: 4 - 1886]