دیوان روشن اصفهانی

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/93 آغاز: صاحبا وعده ای که فرمودی ×× شد فراگربه یا فراموشت؛ انجام: گریبان چاک و بر سر خاک و بر دل دست و در گل پا ×× میان عاشقان احوال من دارد تماشایی در عنوان اشعار او نوشته: «روشن اصفهانی ملا محمد باقر نامیست صحاف عارفی مصفا در حوالی سنه 1300» که نام پدر وی را به جای نام وی ثبت کرده است. اشعار او با عنوان «بستان السعادة» در تهران به سال 1307ق چاپ سنگی شده است. از وی اشعاری نیز در صفحات 741 تا 743 وجود دارد؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 5ص (260-261، 741-743)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 344]