دیوان رستم الحکما

1. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 1040 آغاز: دیباچه: هوالفیاض الکریم قطعه چند رستم الحکما باقتضای حکمت در سال هزار و دویست هجری عرض نموده؛ انجام: خاتمه: سررشته این داستانها در سال هزار و دویست و دو بیرون خواهد آمد دیگر العلم عندالله ... من کلام رستم الحکما ایده الله تعالى: بلغنی الهی بلقاء المهدى ×× نور لمحاتي ببهاء المهدى / ثبت قدمی سبل طاعاتک ×× اظهر شرفی تحت لواء مهدی گویا از خاندان صفویه بوده است و متخلص به «آصف» که آن را در سال 1200ق ساخته و در سال 1212ق منظم نموده و دیباچه‌ای منثور و معنون به نام فتحعلی شاه صفوی قاجار بر آن نگاشته است و خاتمه‌ای به نثر که حدود 1200 بیت دارد شامل قصیده و غزل - عناوین اشعار بدین شرح می‌باشد: پس از دیباچه و سرآغاز، در نعت ختم الانبیاء، در مدح خلفای راشدین و ائمه معصومین، در مناجات حضرت قاضی الحاجات، در ستایش خاقان صاحبقران عصر. در بیان خوابی که دیده، در بیان احکام وقایعی که در زمان دولت مهدی (ع) وقوع می‌یابد، در بیان تأسف خوردن بر فقدان ارباب علم و حکمت، در توصیف سخن حکمت آمیز و فخریه گوید ... در بیان آفرینش عقل اول، در بیان حسن صفات عقل و عاقل. دستوری نامه میمنت علامه ملوک ...، در بیان تمثیل قابلیت خود و ناچار هم صحبت نااهلان شدن از تأثیر فلکی، در بیان اظهار فضل ربانی بر غم حسودان بدخواه، در بیان تفاخر بدوستی نمودن، در بیان عشق ورزیدن که فن طبیعی خود است، در بیان توصیف عشق حقیقی ...، در بیان تمثیل آنکه وضع شیئی در غیر موضع ظلمست ...، تأویل آیه مبارکه نور که مصدر علم لدنی ...، در بیان توصیف شراب روحانی در بیان منع نمودن عوام از حکمت ربانی در باب اشاره اهل تحقیق بجانب کیمیا ...، در بیان توصیف صبر ... (قسمتی از کتاب اختصاص به پند و اندرز دارد) ... در مناجات حضرت قاضی الحاجات. آغاز دیوان: «بسمله بنام خدا اول کارها ×× که آسان کند جمله دشوارها»، انجام دیوان: «زهی آصف آن مرد باهوش و رای ×× بملک و شرف نامور کدخدای ... که با فرخی باد پیوسته جفت ×× بتاریخ این نظم (تاریخ = 1211) گفت»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ربیع الاول 1205ق، در زمان حیات شاعر؛ مهر: حاج سید سعید؛ کاغذ: فرنگی، جلد: سرخ، 8 سطر (6×13)، اندازه: 11×17/5سم [ف: 3 - 1425]