دیوان راجی

مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 1452 آغاز: شبی عاشر ماه بودم به خواب ×× زجا جستم از دهشت و اضطراب؛ انجام: بارالها ده جز او بیش ده ×× داده ای اما ز بیشش بیش ده؛ در آخرین قطعه آمده: ماه تاریخش ربیع الاولین ×× بهر تنبیه چو من از غافلین / سال اندر سیصد و سه بعد الف ×× شد بیان چون قصه اصحاب کهف ... شامل قصاید، مدایح، مراثی. سروده راجی که بیشتر آن در مدح شیخ احمد احسائی و سید کاظم رشتی و اولیاء دین می‌باشد. دیوان چاپی میرزا ابوالحسن راجی تبریزی را در دست نداشتم تا با او مقابله کنم؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ کاغذ: آبی و شکری، جلد: تیماج، 13-14 سطر (7/5×13/5-14/5)، اندازه: 15/5×21سم [ف: 4 - 2024]