دیوان ذهبی زنجانی

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 65/4-فیروز آغاز: ای گرامی گوهر بحر وجود ×× هان بشو فارغ ازین بود و نبود / رهنمایی کن طلب اندر طریق ×× راه نتوان رفت الا با رفیق ...؛ آغاز مثنوی دوم زیر عنوان قطعه ( ص 350): مرا دوش بد سر به زانوی غم ×× ز کردار این نفس شوم و دژم ...؛ آغاز مثنوی سوم ( بدون عنوان ص 366): باز طبعم را هوای دیگر است ×× باز دردم را دوای دیگرست ...؛ آغاز مثنوی چهارم ( ص 371): بس عمر عزیز تو تلف شد ×× طفل عمر تو نا خلف شد / اکنون به خود آی و کار کی کن ×× اوقات مرا شمار کی کن مثنویات اوست؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: میر حسین ذهبی پسر حاج میر هاشم افشار، تا: 1301ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قرمز، 29ص (345-373)، 15 سطر، اندازه: 13×20/5سم [ف: 21 - 221]