دیوان درویش علی گیلانی

تبریز؛ تربیت؛ شماره نسخه: 21 رساله‌ای است منظوم در تصوف و عرفان به طریق سؤال و جواب به طرز گلشن راز شبستری از درویشعلی گیلانی که در حلب بوده است و غزلیات چندی هم دارد که در غزلیات علی، و دیوانه علی تخلص می‌نماید و در اول کتاب در وسط دایره‌ای نوشته شده «جلد بیستم از کتب اشعار درویشعلی گیلانی در حلب» و در آخر کتاب می‌نویسد «عدد ابیات این کتاب یک‌هزار و هفتصد و بیست محرر و معدود است در حلب محروسه گفته شد و نظمش در سی و سه روز تمام شد در ماه جمادی الاخر در سال نهصد و شصت و پنجم از هجرت»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ بالای سرلوح این بیت نوشته شده: «بی وقت بر آمد چو گل سرخ من از باغ ×× هیهات که هر بلبل از این بهره توان یافت»، مجدول، دارای یک سرلوح، چند ورقی افتاده است [ف: - 186]