دیوان درویش صافی کرمانی

قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 2764/2 آغاز: جان از برای کیست بغیر از برای اوست ×× بهر فدای آنکه کند جان فدای اوست / کشته شدن به عشق و رسیدن به وصل یار ×× آن مدعای عاشق و این مدعای اوست؛ انجام: گر شهوت و غضب بشود زیردست او ×× بسپار از ملائکه نیکوتر آدمی است / صافی اگر سوال کنندت زسرعشق ×× اندیشه درکنی منما وبگو علی است اشعاری عرفانی که در 14 بیت سروده شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ 1گ، اندازه: 11×17سم [ف مخ: 1 - 157]