دیوان الخفاجی

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 15693 آغاز: بسملة، قال الشيخ ابوعبدالله ... أرأيت من داء الصبابة عائداً ×× و وجدت في شكوى الغرام مساعداً / أم كنت تذكر بالوفاء عصابة ×× حتى بلوتهم فلم تر واحداً؛ انجام: لا أطلب الرزق من سيف و لا قلم ×× و لا أفكر في روم و اعراب / أقول حقاً و لكنى أخالفه ×× و لو عقلت لكان الصمت أحرابى خط: نسخ، بی‌کا، تا: نیمه نخست قرن 7؛ از روی نسخه مورخ نیمه قرن 6ق کتابت شده، چندین صورت سماع در پایان نسخه از جمله هاشم بن احمد بن عبدالواحد به سال 553 و سه سماع دیگر در شهر حلب سوریه در سال‌های 575، 610 و 620ق همراه افزودگی‌هایی طبی پس از پایان آمده، چند بیت پس از پایان کتاب آمده که در نسخه‌های دیگر وجود ندارد؛ تملک: ابوالوفاء عرضی، مصطفی به تاریخ 1056ق؛ کاغذ: شرقی، جلد: تیماج قرمز، 85گ، 15 سطر (8×17)، اندازه: 15×22سم [ف: 39 - 661]