دیوان خرم

3. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 3681 آغاز: ای در صفت تو خرد واله و شیدا ×× محدود چگوید صفت بیحد یکتا / ای یافته جانها همه از امر تو جنبش ×× زانگونه که از جنبش جان جنبش اعضا؛ انجام: در دولت شه ناصر الدین که قجر است ×× قول دگر است اینکه هنر بی ثمر است / انکار نمی توان نمود لیکن ×× هر عیب که سلطان به پسندد هنر است حدود دو هزار بیت مشتمل بر غزل و قصاید و ترجیع بند و مسدس و دو رباعی و گویا دیوان در این نسخه ناتمام باشد. احتمالاً شاعر در شیراز اقامت داشته و با بزرگان آنجا مربوط بوده است، قصایدی که در مدیحه سروده جز دو قصیده عناوین آنها در نسخه نوشته نشده و این دو قصیده در مدح شریعتمدار تاج العلماء و الفضلاء حاج شیخ یحیی امام جمعه فارس و نواب مستطاب شاهزاده طهماسب میرزا ملقب به مؤید الدوله حکمران فارس می‌باشد. در پایان قصیده‌ای که درباره باغ «مینو» سروده است به تاریخ(1293)دیده می‌شود؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا، جلد: تیماج قرمز، 100گ، 11 سطر، اندازه: 11/5×20/5سم [ف: 10 - 76]